Cadmiumrood: verschil tussen versies

Uit Agriwiki
Regel 5: Regel 5:
  
 
===Verder lezen===
 
===Verder lezen===
 +
* [[Het boek ''Kleur op boerderijen'']]
 
* [[1.0 Historisch verantwoord kleurgebruik]]
 
* [[1.0 Historisch verantwoord kleurgebruik]]
 
* [[2.0 Stel het nadenken over kleuren niet uit tot de schilder komt]]
 
* [[2.0 Stel het nadenken over kleuren niet uit tot de schilder komt]]
Regel 48: Regel 49:
 
* [[9.0 De ontwikkeling van het kleurgebruik in het interieur]]
 
* [[9.0 De ontwikkeling van het kleurgebruik in het interieur]]
 
* [[10.0 Verkleuren van verf]]
 
* [[10.0 Verkleuren van verf]]
* [[11.0 Kleurkeuze 1]]
+
* [[11.0 De kleurkeuze]]
 +
* [[12.0 Kleur, monumenten en welstand]]
 +
* [[13.0 Kleurnummers]]
  
 
===Bron===
 
===Bron===

Versie van 21 aug 2012 12:45

Cadmiumrood was het eerste pigment dat een sterke helderrode verf geeft. Elke verf bestaat voor een groot deel uit twee belangrijke bestanddelen; het pigment en het bindmiddel. Een pigment is een poedervormige stof die kleur geeft aan de verf. Het bindmiddel zorgt ervoor dat de pigmentdeeltjes aan elkaar en aan de ondergrond hechten.

Historisch kleurgebruik

Bij een goede restauratie is een op de historie gebaseerde kleurkeuze belangrijk. Om het historisch kleurgebruik te begrijpen, is kennis over de belangrijkste historische pigmenten nodig. Een voorbeeld hiervan is cadmiumrood. Dit is een giftig, maar sterk pigment dat aan het begin van de 20ste eeuw uitgevonden is. Hiermee ontstond een duurzame dekkende rode accentkleur voor buiten. Cadmiumrood is ook prijzig, maar circa acht maal goedkoper dan kraplak, karmijn en vermiljoen.

Verder lezen

Bron

Deze tekst is gebaseerd op:

  • Ineke de Visser, Kleur op boerderijen. In het groene hart van Holland (Hardinxveld-Giessendam 2006)

Deze publicatie is tot stand gekomen door eigen onderzoek en o.a. de volgende bronnen:

  • M. de Keijzer en P. Keune, Pigmenten en bindmiddelen (Amsterdam, 2001)
  • L. Simis, bewerkt door H. Janse, en J. Berghuis jr., Schilder- en Verfkunst (’s-Gravenhage, z.j.)
  • H.J. Zantkuyl, Bouwen in Amsterdam (Amsterdam, 1973-1992 p. 94-108)