Cadmiumrood: verschil tussen versies

Uit Agriwiki
Regel 11: Regel 11:
 
**[[Gele oker]]
 
**[[Gele oker]]
 
**[[Rode oker]]
 
**[[Rode oker]]
 +
*[[IJzeroxide pigmenten]]
 
**[[Paarse dodekop]]
 
**[[Paarse dodekop]]
*[[IJzeroxide pigmenten]]
 
 
*[[Gele pigmenten]]
 
*[[Gele pigmenten]]
 
*[[Rode pigmenten]]
 
*[[Rode pigmenten]]
Regel 24: Regel 24:
 
**[[Berlijns blauw|Berlijns blauw of Pruisisch blauw]]
 
**[[Berlijns blauw|Berlijns blauw of Pruisisch blauw]]
 
**[[Kobaltblauw]]
 
**[[Kobaltblauw]]
**[[Synthetisch ultramarijn blauw |Synthetisch ultramarijn blauw of vliegenblauw]]
+
**[[Synthetisch ultramarijn blauw|Synthetisch ultramarijn blauw of vliegenblauw]]
 
*[[Groene pigmenten]]
 
*[[Groene pigmenten]]
 
**[[Spaans groen]]
 
**[[Spaans groen]]

Versie van 9 jul 2012 14:36

Cadmiumrood was het eerste pigment dat een sterke helderrode verf geeft. Elke verf bestaat voor een groot deel uit twee belangrijke bestanddelen; het pigment en het bindmiddel. Een pigment is een poedervormige stof die kleur geeft aan de verf. Het bindmiddel zorgt ervoor dat de pigmentdeeltjes aan elkaar en aan de ondergrond hechten.

Historisch kleurgebruik

Bij een goede restauratie is een op de historie gebaseerde kleurkeuze belangrijk. Om het historisch kleurgebruik te begrijpen, is kennis over de belangrijkste historische pigmenten nodig. Een voorbeeld hiervan is cadmiumrood. Dit is een giftig, maar sterk pigment dat aan het begin van de twintigste eeuw uitgevonden is. Hiermee ontstond een duurzame dekkende rode accentkleur voor buiten. Cadmiumrood is ook prijzig, maar circa acht maal goedkoper dan kraplak, karmijn en vermiljoen.

Verder lezen

Bron

  • M. de Keijzer en P. Keune, Pigmenten en bindmiddelen (Amsterdam, 2001)
  • L. Simis, bewerkt door H. Janse, en J. Berghuis jr., Schilder- en Verfkunst (’s-Gravenhage, z.j.)
  • Ineke de Visser, Kleur op boerderijen. In het groene hart van Holland (Hardinxveld-Giessendam 2006)
  • H.J. Zantkuyl, Bouwen in Amsterdam (Amsterdam, 1973-1992 p. 94-108)