Meekrapstoof

Doorsnede van Meestoof

Meestoof in Kapelle

Ook wel: meestoof. Installatie op een landbouwbedrijf voor het drogen en verwerken van de meekrap. Uit de wortels van de meekrap werden grondstoffen gewonnen die gebruikt werden voor de rode kleurstoffen alizarine en purpurine. In Nederland kwam de teelt van Meekrap voornamelijk in Zeeland en West-Brabant voor. Dit zijn dan ook de gebieden waar men vroeger veel meekrapstoven kon vinden. Nu zijn de meekrapstoven vrijwel allemaal verdwenen.

Droogproces

Voordat de meekrap de rode kleurstof opleverde onderging het een uitgebreid bewerkingsproces. Nadat ze even gedroogd waren in de buitenlucht werden de meekrapwortels overgebracht naar de meestoof, waar ze werden opgeslagen in de zogenoemde 'koude stoof'. De volgende stappen vonden plaats in de 'warme stoof', een droogtoren bestaande uit vier zolders. Om de wortels te drogen werd onderin de toren vuur gestookt. De meekrap begon helemaal boven in de meekrapstoof en verplaatste per dag een verdieping naar beneden. Op de begane grond van de meekrapstoof bevond zich een dorsvloer waar de meekrapstoof vervolgens werd gedorst en gezeefd. De korte stukjes werden gescheiden van de rest en in vaten gedaan. De rest van de meekrap werd verder gedroogd, en vervolgens in het stamphuis tot kleurpoeder gemaakt.

Gezamenlijk gebruik

Aangezien het veel geld kostte om een meekrapstoof te bouwen werden ze doorgaans door een groep van ca. 16 boeren gebruikt. In veel dorpen in Zeeland was ten minste één meestoof. Iedere deelnemende boer had zijn eigen opslagruimte in de 'koude stoof'.

Bron

'Meekrap en meestoven.' Zeeuwse Ankers, https://www.zeeuwseankers.nl/verhaal/meekrap-en-meestoven