Brontekst bekijken van 5.3 Gedestilleerde koolteer

In de 19<sup>de</sup> eeuw kwamen er in ons land gasfabrieken waarbij stadsgas voor verwarming en verlichting werd gewonnen uit [[steenkool]]. Dit leverde als afvalproduct de bekende gedestilleerde kool[[teer]], of steenkoolteer op. Steenkoolverwerking geeft ook andere (bij)producten die gebruikt worden voor het verduurzamen van hout zoals [[carbolineum]]. De koolteer werd populair als een goedkope vervanger voor de Stockholmer [[houtteer]]. Er zijn wel duidelijke verschillen. Koolteer trekt minder goed in het hout en heeft de neiging om het hout te verstikken. Zeer oude planken, die elk jaar werden behandeld met koolteer hebben een kenmerkende bobbelige buitenhuid. Achter deze harde laag kan zich vocht ophopen. Oude, vaak geteerde planken in potdekselwerk bestaan soms vrijwel alleen nog uit een teerlaag, terwijl daarachter het hout door [[houtaantaster|boktorren]] is weggevreten. Koolteer is zwart van kleur en heeft gezorgd voor het kenmerkende karakter van de zwarte schuren in de Alblasserwaard. Koolteer werd behalve voor houtwerk ook gebruikt voor het onderhoud van ijzerwerk zoals [[muuranker|muurankers]], en voor het waterafstotend maken van een gemetselde [[plint]] onder aan een [[baksteen|bakstenen]] wand.
Koolteer bevat veel giftige bestanddelen. Enerzijds zorgt dit voor de bescherming van het hout tegen insecten, anderzijds geeft dit een milieuprobleem. Daarom is gedestilleerde koolteer in Nederland inmiddels uit de handel genomen.

===verder lezen===
[[vervangers voor koolteer,carbolemu,Blak Varnish]]

===Bronnen===
* Ineke de Visser, “Kleur op boerderijen” ( Hardinxveld-Giessendam 2006)

[[categorie:Materialen en werkwijzen]]
[[categorie:Gevels]]
[[categorie:kleurhistorie]]
[[categorie:Houtconstructies]]