Aanwijzen monument

Uit Agriwiki

Onroerende zaken als boerderijen, kerken], kastelen en archeologische vindplaatsen kunnen uniek en waardevol zijn voor ons land. Bijvoorbeeld door hun schoonheid, of door hun wetenschappelijke of cultuurhistorische betekenis. Daarom kunnen ze worden beschermd als rijksmonument.

Aanwijzen van Rijksmonumenten[bewerken | brontekst bewerken]

Namens de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap (OCW) wijst de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed onroerende zaken aan als beschermd Rijksmonument. Stads- en dorpsgezichten worden mede door de minister van Infrastructuur en Milieu aangewezen. Vóór aanwijzing vraagt de Rijksdienst advies aan burgemeester en wethouders van de gemeente waarin het monument ligt, eventueel aan gedeputeerde staten van de provincie, en aan de Raad voor Cultuur. Deze adviezen tellen mee in het besluit over aanwijzing. Uitgangspunt is altijd het aanwijzingsbeleid. Na aanwijzing worden rijksmonumenten opgenomen in het monumentenregister. Dit is ook online raadpleegbaar: Monumentenregister

Aanwijzen van gemeentelijke monumenten[bewerken | brontekst bewerken]

Hoe gemeentelijke monumenten aangewezen worden is vastgelegd in de gemeentelijke erfgoedverordening. Deze verordening verschilt per gemeente. Over het algemeen verloopt de procedure globaal als volgt: Voorafgaand aan het opstellen van een gemeentelijke monumentenlijst wordt meestal een inventarisatie van de historische panden / objecten van de gemeente gemaakt. Aan de hand hiervan wordt dan een selectie gemaakt van welke panden in principe monumentwaardig zijn. Deze selectie wordt vervolgens besproken met burgemeesters en wethouders. De ambitie van de gemeente is mede bepalend voor hoeveel panden er uiteindelijk op de concept monumentenlijst komen. Deze conceptlijst wordt vervolgens aan de gemeenteraad voorgelegd. Na akkoord van de gemeenteraad van de conceptlijst worden de eigenaars geïnformeerd en kunnen zij een zienswijze indienen. Op basis hiervan besluit B&W en de gemeenteraad welke panden er aangewezen worden als gemeentelijk monument. Eigenaars kunnen hiertegen bezwaar indienen bij de gemeenteraad. In het uiterste geval kan een eigenaar een zaak tegen de gemeente aanspannen bij de rechtbank. De rechtbank beoordeelt daarbij voornamelijk of de doorlopen procedure door de gemeente correct is geweest.

Beschermen[bewerken | brontekst bewerken]

Is een gebouw of archeologisch terrein eenmaal rijksbeschermd, dan is het slopen verboden, voor restauratie, verbouwing, verstoring of op een andere manier wijzigen is een vergunning nodig.

Waarderen[bewerken | brontekst bewerken]

Zowel bij het besluit om aan te wijzen als bij de beslissing over een vergunning spelen de monumentale waarden een leidende rol. Om die waarden helder en eenduidig vast te kunnen stellen, ontwikkelde de Rijksdienst een standaard voor het waarderen van bouwkunst.

Bron[bewerken | brontekst bewerken]

De tekst is gebaseerd op:

Links[bewerken | brontekst bewerken]

Verder lezen[bewerken | brontekst bewerken]