Gebinten richten - Bewerkingsoverzicht

Mariekevanbommel op 28 mrt 2025 om 14:48

2025-03-28T14:48:05Z

Beheerder op 10 apr 2013 om 11:04

2013-04-10T11:04:01Z

Beheerder op 11 apr 2012 om 13:53

2012-04-11T13:53:31Z

Beheerder: Timmerman hernoemd naar Gebinten richten

2012-04-11T13:13:52Z

Timmerman hernoemd naar Gebinten richten

Beheerder: /* Bron */

2012-04-10T12:41:31Z

Bron

Beheerder op 10 apr 2012 om 12:31

2012-04-10T12:31:23Z

Beheerder: Nieuwe pagina aangemaakt met 'De houtconstructie van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het erf van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerde...'

2012-02-07T15:25:13Z

Nieuwe pagina aangemaakt met 'De houtconstructie van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het erf van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerde...'

Nieuwe pagina

De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichte gebinten werden eerste provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.

===Bron===
De tekst is gebaseerd op:
* 'De werkwijze van de timmerman', Nederland dichterbij boerderijen

===Links===
* [[houtconstructie]]
* [[erf]]
* [[hout]]
* [[telmerk]]
* [[gebint]]
* [[schoor]]

===Verder lezen===
*

[[Categorie: Landleven]]
[[Categorie: Bouwhistorie]]

← Oudere versie		Versie van 10 apr 2013 11:04
Regel 1:		Regel 1:
		+	[[Bestand:Gebinten richten.jpg\|thumb\|right\|Een zwaar gebint dat met behulp van een takel en katrollen overeind is gezet, wordt hier met man en macht in de juiste positie boven een poer gebracht. Bron: Wijk, P.A.M. van, Boerderijen bekijken, SHBO Arnhem 1985, pag. 79.]]
		+
	De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichtte gebinten werden eerst provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.		De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichtte gebinten werden eerst provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.

← Oudere versie		Versie van 11 apr 2012 13:53
Regel 1:		Regel 1:
−	De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens ~~opgerichte~~ gebinten werden eerst provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.	+	De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichtte gebinten werden eerst provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.

	===Bron===		===Bron===

← Oudere versie		Versie van 10 apr 2012 12:31
Regel 1:		Regel 1:
−	De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichte gebinten werden ~~eerste~~ provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.	+	De [[houtconstructie]] van een boerderij werd meestal niet op de bouwplaats gemaakt, maar op het [[erf]] van de timmerman. Met planken werd een doorsnede van de boerderij op ware grootte uitgelegd om uit te kunnen meten hoe de beschikbare stukken [[hout]] het meest efficiënt zouden kunnen worden gebruikt. Vervolgens werden alle onderdelen op maat gemaakt – met passende houtverbindingen – en voorzien van merktekens, de zogenaamde ‘[[telmerk]]en’. De hele constructie werd dan weer uiteengenomen en naar de bouwplaats gebracht. Daar werden de afzonderlijke [[gebint]]en opnieuw in elkaar gezet en daarna één voor één overeind gezet. Dat laatste werk heet het richten van de gebinten. Het richten was zwaar werk en alle buurtbewoners – soms zelfs het hele dorp – hielpen dan mee. De achtereenvolgens opgerichte gebinten werden eerst provisorisch met elkaar verbonden. Wanneer alle gebinten overeind stonden, werden de gebintplaten en de [[schoor\|schoren]] gemonteerd. Het geraamte van de boerderij was dan af. Globaal is in de boerderijbouw tot aan de Tweede Wereldoorlog op deze manier gewerkt.

	===Bron===		===Bron===

@@ Regel 16: / Regel 16: @@
 ===Verder lezen===
+*
 [[Categorie: Landleven]]
 [[Categorie: Bouwhistorie]]

← Oudere versie	Versie van 11 apr 2012 13:13
(geen verschil)

@@ Regel 3: / Regel 3: @@
 ===Bron===
 De tekst is gebaseerd op:
-* 'De werkwijze van de timmerman', Nederland dichterbij boerderijen
+* Ton van der Heijden (red.) ''Nederland Dichterbij Boerderijen'' (Amsterdam 1996), 'De werkwijze van de timmerman'
 ===Links===