Vermiljoen

Uit AgriWiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Vermiljoen is een helder rood pigment dat vrij giftig is en lastig in het gebruik. Elke verf bestaat voor een groot deel uit twee belangrijke bestanddelen; het pigment en het bindmiddel. Een pigment is een poedervormige stof die kleur geeft aan de verf. Het bindmiddel zorgt ervoor dat de pigmentdeeltjes aan elkaar en aan de ondergrond hechten.

Historisch kleurgebruik

Bij een goede restauratie is een op de historie gebaseerde kleurkeuze belangrijk. Om de ontwikkeling van het historisch kleurgebruik te begrijpen, is enige kennis over de belangrijkste historische pigmenten nodig. Een voorbeeld hiervan is vermiljoen. Vermiljoen is een zeer duur helderrood pigment dat niet lichtecht is en daarom niet geschikt voor buiten. Het wordt gemaakt uit kwik en zwavel en is dus giftig. Door zijn nadelen werd het maar spaarzaam gebruikt. Het komt voor vanaf de 17de eeuw tot halverwege de 20ste eeuw.

Verkleuren

Kleuren veranderen onder invloed van licht, warmte, vocht en bepaalde bestanddelen in de lucht. Bij boerderijrestauraties is een duur kleuronderzoek door een deskundige vaak een uitzondering en zodoende zal vaak genoegen genomen moeten worden met een doe-het-zelf kleuronderzoek. Daarom is het goed enige kennis te hebben over het verkleuren van verf. Licht, hitte, vocht, zuurstof, zuren, zwavelwaterstof, hydroxiden, en het bindmiddel in de verf zijn vijanden van de kleurvastheid van kleuren. Ook vermiljoen kan onder sommige omstandigheden verkleuren. Vermiljoen is bijvoorbeeld niet erg bestand tegen licht en kan daarom grijszwart worden. Vanwege de inwerking van het licht op deze kleur is het goed om altijd goed achter latjes, in sponningen en in donkere hoekjes te kijken.

Verder lezen

Bron

Deze tekst is gebaseerd op:

  • Ineke de Visser, Kleur op boerderijen. In het groene hart van Holland (Hardinxveld-Giessendam 2006)

Deze publicatie is tot stand gekomen door eigen onderzoek en o.a. de volgende bronnen:

  • M. de Keijzer en P. Keune, Pigmenten en bindmiddelen (Amsterdam, 2001)
  • L. Simis, bewerkt door H. Janse, en J. Berghuis jr., Schilder- en Verfkunst (’s-Gravenhage, z.j.)
  • H.J. Zantkuyl, Bouwen in Amsterdam (Amsterdam, 1973-1992 p. 94-108)